Previous (left) Next (right) Back (history)
Het jaar 1968.

WEGRACES OP HET CIRCUIT VAN ROCKANJE

50 cc Internationaal:
1. A. Toersen, Kreidler; racegemiddelde 83.691 km/u;
2. J. de Vries, Kreidler
3. L. Foekema, Kreidler
4. J. Schurgers, Kreidler
5. J. Bruins, Kreidler  
6. J. Groeneboom, Kreidler
7. P. Kemperman, Itom
8. H. Meijer, Hemeyla;
9. J. V. Leewen, Honda
Snelste ronde A. Toersen, 1.22,0 = 87.366 km/uur.
 50 cc Internationaal:

  1. Martien Mijwaart, Nederland,Jamathi racegemiddelde 111.143 km/u
 2. Jan de Vries, Nederland, Kreidler
 3. Aalt Toersen, Nederland, Kreidler
 4. Cees van Dongen, Neder­land, Kreidler
 5. Luc Foekema, Nederland, Kreidler
 6. Jaap Mooien, Nederland, Kreidler
 7. Jacques de Ara, Frankrijk, Derbi
 8. Herman Meijer, Nederland, Kreidler
 9. Pierre Kemperman, Nederland, Itom
10. Han Leenheer, Nederland, Kreid­ler
11. Jan Bruins, Nederland,.Kreidler
12. Henk van Beek, Ne­derland, Kreidler
Snelste ronde Martien Mijwaart, 2.12,3 = 116.656 km/uur.
#TT-Assen-1968-50cc-Nr-21-Herman-Meijer
Herman Meijer - Barry Smith

Van de andere kant gezien zit Herman net achter Nr 19 en Nr 1


KAMPIOENENDOER


PAUL LODEWIJKX



   zorgde op de streep voor

   Nederlandse T.T.-zege!
Een klein, zwart figuurtje, opgevouwen op een snerpend ma­chientje, hield 31 minuten en 32 seconden lang de ademloze aan­dacht gevangen van 130.000 paar starende ogen. Toen ontlaadde de opgekropte spanning zich in een massale juichkreet. Paul Lodewijkx op de volbloed Nederlandse Jamathi wist op de streep de tweevoudige wereldkampioen in de 50 cc klasse Hans Georg Anscheidt met een wiellengte te kloppen. Na 20 jaar eindelijk weer een Nederlandse zege in de Nederlandse T.T. op een Neder­landse machine!
In 1948 was Dick Renooy de eerste, die niet een opgefokte 125 cc Eysink de buitenlandse concurrentie te snel af was. Afgelopen zaterdag vormde een Grand Prix overwinning de beloning voor de opofferingen en het enorme doorzettingsvermogen van het onafscheidelijke Jamathi-trio: Jan Thiel, Martien Mijwaart en Paul Lodewijkx, die in de afgelopen seizoenen de Jamathi weg­racers tot een zodanig niveau wisten op te voeren, dat zelfs een zeer bijzondere fabrieksracer als de watergekoelde Suzuki twin dit maal het onderspit moest delven, zij het met uiterst gering verschil. De beloning voor dit drietal kreeg extra glans door de ruiterlijke erkenning van Anscheidt: „Echt, ik kon er werkelijk niet meer uithalen!"
Een close-finish? Zou Paul de 60  meter achterstand uit de voor-
laatste ronde dan toch nog weten weg te werken? Niemand geloofde er feitelijk meer in toen de blauw­grijze Suzuki tegen het einde van deze ongelooflijke race eindelijk een klein gat wist te slaan tussen de als een schaduw volgende Jamathi. In een daverende slotronde weet Paul de achterstand echter zo snel in te lopen, dat vriend en vijand verrast wordt. In een alles of niets poging laat Paul de Jamathi door de Knie­bocht scheren, bijna uitkomend in de grasrand. Zouden de vijf achterblij­vers geen moeilijkheden veroor­zaken? Neen, zij zijn snel genoeg. Anscheidt komt met kleine voor­sprong twee meter van de grasrand uit en vergeet het gat te dichten tussen hem en een achterblijver links van hem. Als een duiveltje uit een doosje komt Paul eventjes over­eind uit de stroomlijn, ziet het gat en benut zijn kans. Heel tactisch pakt hij eerst even de slipstream van de achterblijver om op het laat­ste ogenblik de Jamathi met een ge­forceerde zwenking in het gat te sturen. Anscheidt kijkt over zijn rechterschouder en ziet de aanval van links niet komen. Te laat reali­seert hij zich het gevaar. Ver over zijn toeren gilt de Jamathi met een wiellengte verschil als eerste onder de geblokte vlag door, Anscheidt ontgoocheld achter zich latend. Wát een toejuichingen. geslaakte kreet,:
De massaal „Jáááhh!" bevestigt de overwinning van MRTN-rijder Paul Lodewijkx.

Nederlanders overheersten 50 cc race!

Het gevecht aan de kop deed de prestaties van de overige Nederlan­ders enigszins verbleken. Want hoe­wel Nederlandse rijders op de der­de, vierde, vijfde en zevende plaats te vinden waren, werd de aandacht van het publiek toch voornamelijk gevangen gehouden door het prach­tige duel tussen Lodewijkx en de steeds omkijkende Anscheidt, die waarschijnlijk maar niet begreep waarom hij de Jamathi niet los kon rijden. De Suzuki rijder had evenwel uit de trainingstijden reeds kunnen begrijpen, dat de Jamathi van Lode­wijkx tot zijn voornaamste tegen­standers zou behoren, want niet An­scheidt maar Lodewijkx liet de snel­ ste trainingstijd voor zich noteren, respectievelijk 3.59,2 tegen 4.01,2. Niettemin slaagde de huidige we­reldkampioen er in de wedstrijd goed te beginnen door direct de lei­ding te nemen met in zijn kielzog Lodewijkx en Aalt Toersen. De Aus­traliër Barry Smith op de fabrieks-Derbi kwam goed weg en nestelde zich met Jan de Vries, Mijwaart, Schurgers, Bruins en Rudolf Kunz in de voorste gelederen.
De strijd om de posities ontbrand­de
voornamelijk in de eerste ron­den, waarna de wedstrijd een vrij constant verloop had. Anscheidt reed tot slechts luttele meters voor de finish constant op kop. Lodewijkx bepaalde zich ertoe in zijn kielzog te blijven hangen, waardoor hij tevens zijn machine iets kon sparen. Jan de Vries kwam in de eerste ron­de als derde door, maar bij de twee­de doorkomst had hij de sterk aan­vallende Aalt Toersen en Martien Mijwaart reeds voorbij moeten laten gaan. De Jamathi van Mij­waart raakte in de derde ronde ech­ter vermogen kwijt wat ondanks een pitstop niet verholpen kon worden. Martien reed wel door, maar meer dan een uiteindelijke veertiende plaats zat er voor hem niet in. Jan de Vries en de Australiër Barry Smith profiteerden dankbaar van de pitstop van Mijwaart door beslag te leggen op de vierde en vijfde plaats.
Smith zou echter bij het ingaan van de vijfde ronde in moeilijkheden komen, wat zijn teamgenoot Nieto een ronde eerder reeds overkwam. Erg jammer, want de beide Derbi rijders hadden ongetwijfeld voor een geweldige strijd in de voorste gele­deren kunnen zorgen. Toersen had een veilige voorsprong op De Vries weten te nemen, die zich op zijn beurt niet al te zeer in hoefde te spannen om Jos Schugers, Rolf Schmalze en Jan Bruins op veilige          
afstand te houden. Rudolf Kunz, die in Duitsland met zijn tweede plaats voortreffelijk voor de dag kwam, bleek niet verder te kunnen komen dan de achtste plaats, hoewel hij in de laatste ronde bijna nog verrast werd door de Franse rijder Jacques' de Ara, die in de laatste ronde plot­seling vleugels gekregen scheen te hebben. Kennelijk liep zijn Derbi even zoals er van verwacht werd en in een machtige eindsprint passeer­de hij Jan van Leeuwen, Jaap Moo­jen en de Zwitser Herbert Denzler, die door hun goede tegenstand voor een schitterende finale zorgden in de middenmoot. De fabrieks Tomos van Florjan Stefe, die vrijwel de gehele wedstrijd aan het achterwiel van de Honda van Jan van Leeuwen kleefde, wist deze eindsprint niet helemaal te volgen en moest Van Leeuwen laten gaan. De Joegoslaaf slaagde er echter wel in Martien Mijwaart voor te blijven, die on­danks een slecht lopende motor de wedstrijd uitreed.
Twee Nederlanders kwamen bij de start direct in moeilijkheden. Han Leenheer kon zijn Kreidler zelfs in het geheel niet aan de praat krijgen, terwijl Herman Meyer direct in de eerste ronde in moeilijkheden kwam doordat de gaskabel brak. Met een hand aan het stuur en de ander aan de gaskabel reed hij echter verbeten door, wat ondanks de handicap be­loond werd met een keurige vijf­tiende plaats. Erg jammer voor Meijer, die in de training tot de vijf snelste rijders behoorde.
                                          
                                            J. C. V.
Kopfoto: Paul Lodewijkx in zijn verbeten jacht op de huidige we­reldkampioen in de 50 cc klasse, Hans Georg Anscheidt, die zich op de streep liet verrassen. Rechts­boven: Duel uit de middenmoot tussen Jos Schurgers, Jan Bruins en Rudolf Kunz. Rechts: Martien Mijwaart draaide de eerste ronden erg snel. Hier Is hij op jacht naar Barry Smith, die later op moest geven.
Bijna gedurende de hele 50 cc race van de Asser TT heeft Herman Meijer met slechts één hand aan het stuur moe­ten rijden omdat hij met de andere hand de gebroken gaskabel moest vast­houden om zo toch nog gas te kunnen geven. Menigeen zou aan uitvallen heb­ben gedacht, maar Herman dacht er anders over. Hij reed door en slaagde erin om zijn twee belagers. de Zwitser Guinot en de Fransman Ruyssen van zich af te houden. Met de rechterhand aan het stuur om te kunnen remmen en de linkerhand op de tank om te kunnen gasgevers bleef er natuurlijk geen moge­lijkheid tot ontkoppelen meer over. De versnellingsbak heeft tegen deze rauwe behandeling echter niet geprotesteerd. Hoe het kan gebeuren dat er zo'n klein onderdeel als een gaskabel kapot gaat is ons een raadsel, want als we ons niet sterk vergissen hebben we Meijer op de vrijdagmiddag voorafgaande aan de race nog een nieuwe gaskabel zien monte­ren. In dat geval zal het werken in de stromende regen (verschrikkelijk hoe het in Assen tijdens de trainingsdagen heeft gehoosd) hem wel parten gespeeld heb­ben. Of kon de soldeerbout niet tegen waterkoeling?
HEMEYLA 1969. 1967.

TT Assen 1968 50cc #21 Herman Meijer.

Start van het absolute hoogtepunt. no. 20 Paul Lodewijkx, no. 1 Hans Georg Anscheidt, no. 24 Aalt Toersen, no. 25 Jan de Vries, no. 21 Herman Meyer, no. 22 Martin Mijwaart, no. 6 Angel Nieto.

Nog is Hans Georg Anscheidt hier vóór zijn belager, maar enkele
minuten later flitste Paul Lodewijkx hem verrassend voorbij. Na
twintig jaar klonk voor het eerst weer ons Wilhelmus voor een T.T.-
winnaar. En wal klonk dal ontroerend mooi over de op dat moment —
ondanks de samengepakte menigte — wel zeer stille Drentse heide!