Naarmate de starttijd van de opningsrace, die van de 50 cc, naderde, werd bezorgder
naar de steeds dichter trekkende lucht gekeken, die weinig goeds voorspelde. Maar
toen het licht van de startinstallatie op groen sprong en het veld van ranke machientjes
en lichtgewicht rijders vertrok voor de strijd, was het nog droog.
Rudolf Kunz, de snelle Duitser die met zijn zelf getunede Kreidler in de twee voorgaande
races een 2e en 3e plaats veroverde, was na moeilijkheden tijdens de training een
non-starter. Aalt Toersen had de 1970 Jamathi gepakt, omdat hij de houding op de
nieuwe, zeer lage machine te vermoeiend vond. Dat moet eerst nog wennen. Dat was
niet alleen jammer van al het hieraan bestede werk maar daarmede werd ook de snelheidswinst
prijs gegeven, bereikt door de ranke en smalle stroomlijn, gratis gebouwd door Polyesterbedrijf
Pronk & Mooy in Tuitjenhorn.
De schrik van vrijdag, veroorzaakt door een val van De Vries en Schurgens samen,
was tot bedaren gekomen toen bleek dat mannen èn machines de duikeling schadevrij
doorstaan hadden en vol vertrouwen zat het legioen langs het circuit in afwachting
van de komende gebeurtenissen, al was er even een domper toen de luidsprekers vertelden,
dat De Vries ondanks zijn gunstige positie bij de start niet zo best was weggekomen.
Maar had hij niet de snelste trainingstijd gemaakt en zou hij dus niet gauw even
concurrent Nieto in diens kladden pakken?
Spaanse Nederlander Frederico v. d. Hoeven's
Derbi wilde bij de start niet doorbijten, maar eindelijk kwamen dan toch de toeren
los en zette hij de achtervolging in.
Jan de Vries deed wat van hem verwacht werd en zat na de le ronde vóór alle anderen
de aan de kop voortsnellende Nieto achterna. Een verrassing daarbij was de 3e plaats
van TT-debutant Nico Polane, op zijn beurt gevolgd door Teunis Ramaker, Aalt Toersen
en Jor Schurgers.
In de Veenslang ging Jan Nieto voorbij, maar de Spanjaard pakte de
kop weer terug en het werd enkele
Kopfoto: Hé, waar blijft Jan? schijnt Nieto (1) al startend te denken. Onderaan links:
Na een slechte start werkten de Derbi-rijders v. d. Hoeven (2) en Pares zich gezamenlijk
door het middenveld naar voren. Midden: Jos Schurgers, die tweede werd en rechts
winnaar Nieto vóór de start. Daarboven: Ramaker op weg naar een mooie derde plaats.
malen stuivertje wisselen, waarbij een groot overwicht van de Kreidler op de Derbi
niet tot uiting kwam. Maar 66k Angel Nieto is een beste stuurman en hij voelt zich
in Assen uitstekend in zijn element. Vlak achter elkaar en naast elkaar vochten
ze hun duel totdat in de 3e ronde bij het Meeuwenmeer De Vries onderuit ging. Op
dezelfde plaats waar hij vrijdagmiddag gevallen was. Toèn omdat hij door het loswerken
van een waterslang van zijn radiateur water op de band kreeg, nu omdat hij met zijn
voet het wegdek raakte.
Wèg spanning aan de kop, wèg enige kans op een Nederlandse TT overwinning! Wèg ook
puntenwinst voor Jan, want de Kreidler ging aan de kant.
Dat bracht Polane op de 2e plaats, kansloos om Nieto te verontrusten, maar onbedreigd
door de rest en dat was fraai werk. Schurgers was een paar plaatsen opgeschoven en
inmiddels was Herman Meijer op zijn eigenbouw Hemeyla naar de voorste gelederen
opgerukt.
In zijn gevecht met De Vries had Nieto een ronde van 3.41,5 gedraaid, (= 125,2 km/u),
wat de snelste ronde van de dag zou blijven en een verbetering van zijn eigen record
van verleden jaar met 1,4 sec. betekent.
V. d. Hoeven op een fabrieks-Derbi die als laatste vertrokkèn was, had zich snel
door de achterhoede weten te werken, was in zijn opmars gestuit op stalgenoot Pares,
die ook al langzaam van start gegaan was en dit tweetal was een duel begonnen, waarbij
de Spanjaard het blijkbaar niet kon verkroppen, dat zijn importlandgenoot hem zou
verslaan. Maar dat gebeurde deze keer toch ook weer. Maar voor het zover was, gschiedden
er nog nare dingen. Comu verdween door een val en wat later kwam ook Aalt Toersen
niet meer voor als slachtoffer van een der vele valpartijen, die onder de Nederlanders
woedden. Het was imiddels gaan regenen, niet hard, maar toch voldoende om het wedek
wat minder stroef te maken.
Nieto, die op fluweel zat, had zijn tempo iets verlaagd, maar vergrootte toch de
afstand tussen hem en Polane, nog altijd op de 2e plaats, maar halverwege toch met
de bedreiging van de oprukkende Schurgers in de rug. Tot een confrontatie kwam
het echter niet, want Polane ... viel in de 6e ronde en dat was wel heel erg jammer
na zijn bijzonder goede prestatie tot dân. Het wat slordig omspringen met schuivers
door de Nederlanders had gelukkig geen gevolgen van verwondingen. Het was alleen
triest om het om zeep brengen van hun kans.
Stand na de 6e ronde: Nieto -Schurgers en zowaar Meijer als 3e met daarachter Ramaker
en Jan Bruins. Mooie prestatie van Meijer dus, die echter ook al niet kon worden
afgerond, zij het bij hem niet door een val, maar door pech aan de motor in de voorlaatste
ronde. Meijer kwam „steppend" tot aan de fnishlijn, wachtend op het afvlaggen van
Nieto zodat hij nog (als 12e) gklasseerd werd.
In de zesde ronde was Pares zijn stalgenoot v. d. Hoeven gepasseerd, maar deze sloeg
weer terug en in hun duel kwamen ze dicht achter Bruins, voor wie de finishvlag goed
op tijd kwam om zijn 4e plaats veilig te stellen, want de stormloop van de snellere
Derbi's had hij niet nog een ronde kunnen doorstaan.
H.
H.
Geen Nederlandse overwinning in Assen. Iets waarvan vroeger niemand zou hebben durven
dromen, maar waar nu iedereen op hoopt, sinds die twee Nederlandse ploegen zo grandioos
de 50 cc-klasse beheersen. Weer was het alleen die ene Spanjaard die de Hollanders
een lesje kwam lezen en 'of we het nu leuk vinden of niet, dat moet toch wel een
bijzonder manneke zijn. Maar er kwam compensatie genoeg! Daarvoor zorgde Theo Bult
op zijn Yamsels met een tweede en een derde plaats, magniefiek rijdend en van grote
internationale klasse. En als klap op de vuurpijl dan die tweede plaats van Rob Bron,
voorafgegaan door drie ronden 500 cc met de Amsterdammer aan de leiding! Er was wat
regen, zo hier en daar, er waren mensen die duidelijk de grandeur van vroeger met
de vele renstallen misten, maar bij elkaar toch weer een 1T om met plezier aan terug
te denken.
Foto's Jan Heese
Reportage Gerhard Klomps
beentjes van de vloer!
Vier Nederlanders bij de eerste tien, dat mag dan een ongelooflijk mooi resultaat
zijn in elke klasse, maar in de 50 cc wijst het op een debâcle. En dat werd helaas
deze openingsrace van de 1971 Asser TT. Het begon mooi genoeg, Jan de Vries een wat
moeizame start onmiddellijk z6 goed makend dat hij al in de eerste ronde met leider
Nieto in de clinch kon en hem zelfs passeerde. Maar toen die voet van Jan die onverwacht
de weg raakte en de Kreidler uit balans bracht.
Tweede-Kreidlerman Jos Schurgers was nog niet bij de hand, maar Van Veen's nieuwe
man Nico Polane gaf Nieto weinig rust.
Schurgers kwam er aan, langs de voortreffelijk gestarte Teunis Ramaker en gevolgd
door Jan Bruins en Herman Meyer, kortom een hele Nederlandse vloedgolf. Pas de elfde
man was weer een buitenlander. Daartussen Aalt Toersen en Leo Commu op de Jamathi's,
maar wederom was dit merk geen geluk beschoren. Beiden stapten er ongewild af. En
dat deed tenslotte ook Nico Polane, maar in dit geval door een vastloper juist voor
de kniebocht, waardoor zijn prachtige tweede plaats naar de mooi opgeklommen Schurgers
ging. En nog zo'n blow. Een ronde later was het Herman Meyer op zijn ongelooflijk
snelle eigenbouw Hemeyla, opgeklommen naar de derde plaats, om dan twee ronden voor
het eind met zwijgende motor voor het eind met zwijgende motor naar de finish te
rollen. Maar toch WK-punten voor een Hemeyla. Daarvoor zorgde op knappe wijze Ton
Kooyman. Maar het waren na Jos Schurgers op de Van Veen Kreidler, vooral Teunis Ramaker
en Jan Bruins, die op privé-Kreidlers met hun derde en vierde plaats kwamen onderstrepen
hoe sterk Nederland ook in de privésector in deze klasse is. Zelfs de andere Derbi-rijders
kwamen er niet aan te pas. Niettemin een race die niet werd wat praktisch iedereen
er van had verwacht en gehoopt.
Dat sterke verhaal van die rijder die zo plat door de bochten ging, dat hij met z'n
oren over de baan ging, hebben we altijd wel wat In twijfel getrokken. Maar de stijl
die Nico Polane hier demonstreert op de derde Van Veen-Kreidler is toch ook wel opmerkelijk!
Hoe jammer dat die vastloper hem van een zeker lijkende tweede plaats beroofde, zoals
nog geen ronde later ditzelfde wrede lot de sterk opgeklommen Herman Meyer zou treffen.
Maar die hield aan zijn TT-prestaties In elk geval een mooie aanbieding van Jamathi
over!
Spa 50cc 04 - 07 - 1971 66. Herman Meijer.
Maar niet alleen op de piste, ook kwam het Jamathi team vaak in de racekeuken van
Herman, in het Gelderse laren, maar ook andersom, dat Herman in de racekeuken van
Jamathi kwam. Best wel uniek, van deze top 50cc tuners.
België, Spa-Francorchamps, 4 juli, Jamathi
Het was in 1971, dat Herman Meijer, met zijn Hemeyla, ging deelnemen aan de GP van
Franchorchamp, waar natuurlijk ook het Jamathi team was, op een gegeven moment kwam
Jan Thiel bij Herman, en ventileerde, dat hij de Jamathi, maar niet goed aan het
lopen kreeg, d.w.z hij kwam niet aan het toptoerental, op de mooie maar moeilijke
piste aldaar, en vroeg, of Herman niet eens met deze motor wilde gaan trainen, nou
dat was voor Herman geen probleem, en zoals een goede tuner coureur betaamt, kwam
hij naar enkele ronden binnen, en deed hij zijn bevindingen aan Jan Thiel, oftewel
de tandwielverhoudingen, v/d laatste versnellingen klopten niet, nadat dit verandert
was, ging de Jamathi als vergif, en als dank voor bewezen diensten, heeft Herman
voor de rest van het seizoen, ook het Jamathi zitje bemandt, en was hij en Jan Thiel
o.a een onafscheidelijk kopppel, wat o.a resulteerde, in een prachtige tweede plaats
in Brno.
aan de rechterkant, gemonteerd. Het betrof hier een speciaal ontwikkelde aluminium
Koni schokbreker. De achtervork was excentrisch gelagerd. Het rijwielgedeelte werd
gecompleteerd met een ingekorte Marzocchi voorvork, Fontana rem, polyester tank,
zitje en een zeer snelle met behulp van Fokker aerodynamici ontworpen stroomlijn.
Het hele machientje woog exact het minimaal toegestane gewicht van 55 kg. Het vermogén
was ongeveer 17 pk bij 16.000 toeren per minuut.
Aalt bereed deze machine voor het eerst tijdens de T.T. training. In de wedstrijd
had hij liever het oude frame, omdat de zitpositie hem nog niet beviel. De T.T. van
1971 was niet zo bar succesvol voor Jamathi. Zowel Aalt als Leo vielen van hun fiets.
Na de T.T. nam Herman Meijer de plaats van Leo Commu in. Aalt reed de nieuwe Jamathi
in de G.P. van België naar een vierde plaats. Tijdens de machinekeuring deed zich
omtrent de '71-er Jamathi nog een leuk voorval voor. De machine werd eerst niet
tot de training toegelaten, omdat er maar één veerelement gemonteerd was. De Belgische
official dacht, dat de tweede vergeten was! Nadat er uitgelegd was, dat de achtervork
hiervoor speciaal was geconstrueerd, mocht de machine de baan op. Herman Meijer sloot
zijn Jamathi debuut met een zesde plaats af. Grote successen bleven uit en het Jamathi
project zou volgens de firma Bruinsma te veel geld gaan kosten.
Nieuwbakken Jamathicoureur Herman Meyer in Francorchamps in gesprek met Jan Thiel.
Invaller Cees van Dongen veroverde op de Sachsenring een goede vijfde plaats voor
Jamathi.
Op de Sachsenring viel Aalt in de training voor de 125 cc klasse. Hierdoor kon hij
niet starten en Cees van Dongen kon zo weer eens een Jamathi berijden. Herman Meijer
reed de nieuwe fiets naar een vierde plaats en Cees werd na weinig getraind te hebben
vijfde. Hierna ging men gelijk naar Brno. Jamathi had hier al heel wat succes gehad.
Daar leek het in de training niet erg op. Herman viel in de training en het frame
van de '71-er kon voorlopig worden afgeschreven. Zo stijf als hij was, maar achter
de door Kreidler „gehuurde" Barry Sheene werd hij op een oud frame met nieuwe motor
tweede. Aalt viel uit, omdat er een stuk van de cilinderbus afbrak.
de eerste titel voor jamathi en weer op eigen benen
Op 25 juli 1971 reden Herman Meijer en Aalt Toersen zich per Jamathi respectievelijk
naar een vijfde en zevende plaats in de Grote Prijs van Zweden te Anderstorp. Niet
zulke denderende resultaten, maar toch blijft Een door een val in de training erg
stijf geworden Herman Meyer ging toch als tweede over de finish te BRNO.
de 25 Ste juli 1971 een belangrijke datum in de Jamathi historie. Op het circuit
van Zandvoort behaalde Theo Timmer in 1971 zijn vijfde nationale overwinning en dat
betekende, dat hij met de '68-er Jamathi nationaal Nederlands kampioen was geworden.
Eind juli nemen Jan Thiel, Martin Mijwaart en ook Theo Timmer ontslag bij de firma
Joh. G. Bruinsma. Na een hoopvol begin, eind 1968, was het voor hun een desillusie
geworden. Aalt Toersen besloot om met racen te stoppen.
Jan en Martin vonden een nieuwe werkgever, maar helaas niet in de race branche. Ze
besloten om toch maar te proberen door te gaan met hun ideaal: Jamathi. Een nieuwe
werkplaats werd bij metaalgieterij Fokkema in Breukelen gevonden. Jan ging samen
met Theo, in diens gammele Volkswagenbusje, nog naar de Grand Prix's van Italië en
Spanje, waar Leo Commu en Herman Meijer met de Jamathi's nog behoorlijke resultaten
haalden. Met een derde plaats in Madrid stelde Herman, ondanks het feit dat hij maar
zes keer op een Jamathi uit kwam, zijn vierde plaats in het wereldkampioenschap veilig.
Jan de Vries werd met Van Veen Kreidler wereldkampioen 50 cc.
Een door een val in de training erg stijf geworden Herman Meyer ging toch als tweede
over de finish te BRNO.
Jan de Vries en Jos Schurgers in de hairpin bij La Sourc voor
concurrent Angel Nieto.
In Francorchamps bewezen de Oranjerijders opnieuw, dat Nederland rijders heeft,
die tot de wereldtop gerekend mogen worden. Jan de Vries en Jos Schurgers verwezen
wereldkampioen Angel Nieto gezamenlijk naar de derde plaats in een adembenemende
50 cc race, waarin ook de overige Nederlanders een voorname rol speelden. Aalt Toersen
stuurde de nieuwe Jamathi naar een vierde plaats, Nico Polane greep de vijfde plaats,
terwijl de nieuwe man bij Jamathi, Herman Meyer, de 1970 Jamathi binnen bracht op
een hard bevochten zesde plaats.
50 cc: Jan en Jos, een paar apart!
In de 50 cc speelden Jan de Vries en Jos Schurgers het spel zeer tactisch. Hoewel
Jan in de training bijna 6 seconden sneller was geweest dan Nieto, vertrouwde men
het rappe Spanjaardje toch niet erg. In geen geval kans geven tot slipstreamen,
luidde de consignes en met die opdracht gingen Jan en Jos, evenals in Assen bijgestaan
door Nico Polane (nu op de 1971 machine), van start. Nieto begon prompt te slipstreamen,
waarbij hij het wiel van Schurgers koos. Jan maakte van deze kans gebruik om in de
tweede ronde ruim te passeren en toen Jos daarop onmiddellijk tempo verminderde door
bij circa 170 km/uur even achter de stroomlijn vandaan te komen, kon hij een beslissende
voorsprong nemen. Op het dalende gedeelte naar Stavelot liep de toerenteller naar
17.000 omw./min., ofwel een topsnelheid van 181 km/uur! En Jan en Jos hadden er echt
geen 75 cc cilinders op staan, hoewel de Derbi-leiding wel een protest indiende,
niet tegen de cilinderinhoud, maar tegen het vermeende gebruik van methanol in de
benzine. Dat zelfde kunstje flikten de Derbi-mensen trouwens bij Barry Sheene in
de 125 cc klasse, ondanks het feit, dat Nieto al vroeg in de race was uitgevallen.
De protestwoede van Derbi dateert niet van vandaag of gisteren, want toen Paul Lodewijkx
in 1968 de Derbi's op Francorchamps versloeg moest de Jamathi onmiddellijk open.
Toen het gat eenmaal gevallen was liep Jan verder weg, want de Van Veen Kreidlers
waren op Francorchamps een tikkeltje sneller. Dat demonstreerde Jos trouwens duidelijk,
want in de derde ronde zag hij kans de felle Spanjaard los te rijden, die geen kans
meer zag dichterbij te komen.
Hoewel Aalt Toersen de nieuwe Jamathi naar een vierde plaats stuurde, stonden de
gezichten in het Jamathi kamp na afloop toch bedrukt, want opnieuw bleek Aalt niet
bij de kop te kunnen komen. Herman Meyer, aan wie Jan Thiel en Martien Mijwaart
een grote steun hebben vanwege zijn technische vaardigheid, bracht de duidelijk langzamer
1970 binnen op een verdienstelijke zesde plaats.
Hierboven De verrassing van Francorchamps,
Herman Meyer op Jamathi.
Links Jan de Vries tijdens zijn triomfale rit.
Uitbundige vreugde bij Jan de Vries en de duizenden Nederlanders tijdens de 50 cc-huldiging.
Kon het na alle Nederlandse successen van Assen in Francorchamps nog mooier? Het
grote legioen dat bij Eijsden de grens was overgetrokken hoopte natuurlijk van wel.
Met name wat betreft de 50 cc-klasse. De trainingsresultaten waren hoopvol. Nieto
wist dat hij het op dit circuit wel eens van slipstreamen zou moeten hebben. Hij
pakte dan ook onmiddellijk het wieltje van de als koploper vertrokken Jos Schurgers.
Die liet de Spanjaard maar begaan en trok er flink aan, onderhand zo manoeuvrerend
dat Jan de Vries gelegenheid zou krijgen het tweetal in één run te passeren. Dat
lukte fenomenaal en door direct daarop het tempo wat te drukken kreeg Jos het voor
elkaar dat Nieto de aansluiting bij Jan niet meer haalde, toen hij eenmaal in de
gaten kreeg welk kunstje die Hollanders hem nu weer hadden geleverd. Protest, riepen
de Derbi-mensen. Nu eens niet tegen de cilinderinhoud. Daar hadden ze vroeger bij
Jamathi al eens een verschutting mee gehaald. Nee, de Van Veen-Kreidlers zouden niet
de juiste brandstof in de tank hebben gehad. Het klopte in zoverre dat ze ándere
benzine hadden dan de Derbi's, maar in Francorchamps kan men bij twee maatschappijen
ravitailleren en toen het bij de ene pomp wat druk was gingen de Kreidlers naar de
andere. Natuurlijk wees onderzoek uit, dat er niets aan de hand was. Ditmaal nog
geen Jamathi bij de allervoorsten, maar met een vierde plaats voor Aalt Toersen en
een prachtig debuut van Herman Meyer (zesde) glansde er toch weer hoop.
Ton Kooyman vond deze nog - TT Assen 1971 - 27. Herman Meijer & 23.Nico Polane Herman Meijer van een derde plaats met motorpech steppend naar de twaalfde plaats, Nico Polane van de tweede plaats naar niets.