Previous (left) Next (right) Back (history)

Auteur Rijk van de Berg.

Frame - 2.
Hemeyla coureurs

                                                                             Kreidlervrienden.


Meerdere malen heb ik vragen gekregen met het verzoek om eens te laten zien hoe ik dat 3D tekenen nu uitvoer. Ik heb beloofd het te proberen maar ik weet niet of het mij gaat lukken want iets uitleggen is een stuk moeilijker dan tekenen.


Informatie vooraf.

Na aanleiding van een artikel op KREIDLER.NL over Herman Meijer (HEMEYLA) waarvan foto's van een van zijn racers stond kreeg ik van een motorkennis de vraag of ik misschien in staat zou zijn een layout voor een frame te maken aan de hand van foto's.

Als alles een kans van slagen wil hij voor zijn Classic racerij een replica bouwen. Hij is hiermee niet geheel en al onbekend gezien zijn ervaringen met het herbouwen van een 50 cc Suzuki . Omdat ik dat al wat ervaring had in het digitaal reconstrueren van frames leek mij dat wel een uitdaging. Basis voor al dat ge teken is infor"maat"ie. Dus eerst maar een wat ge-googled. Kom ik uit op LRT en sterker nog ik vond een van de mensen die dit alles van zeer nabij heeft meegemaakt. Zijn naam Ton Kooyman . Inmiddels zijn er al heel wat mailtjes heen en weer gegaan over alles en nog wat. Om kort te gaan de machine waar mijn interesse naar uitgaat is een racer gebouwd door Herman Meijer met sponsoring van Caraco. Dit blijkt een uniek exemplaar te zijn met een in eigen beheer ontwikkeld en gebouwd motorblok en monoshock vering. Gelukkig is deze nog niet verloren gegaan en staat nog in het museum te Lexmond. Verder is er helaas weinig foto materiaal wat bruikbaar is (meestal foto's tijdens races en met de kuip erop).

Willem Reindersma Maker van het frame, Herman Bouwer van het motorblok.

Hemeyla coureurs Frame. #top

                                                                            Nog wat informatie.

Ik weet niet of een ieder van de lezers bekent is met 3D tekenen.

Bij regulaire tekenprogramma's zoals Photoshop teken je altijd met een lengte en een breedte (de zogenaamde X en Y as). Bij 3D tekenen zoals de naam al doet vermoeden is er een derde dimensie ( de Z-as). Het tekenveld bestaat veelal uit 4 velden (windows) die naar believen kunnen worden ingevuld met het aanzicht waar in getekend wordt Bijvoorbeeld Rechts, Links, Front, Back, Top en Under. Bovendien is er een mogelijkheid op alles in perspectief te zien.

We kunnen nu deze "oppervlakken" exporteren naar een ander beeldbewerkingsprogramma.

In dit programma maken we eigenlijk een soort toneel met een "vloer", "achterwand", "lampen" en "camera's" . Bovendien maken we ook een kleurtje om op het frame aan te brengen . De uitkomst hiervan wordt door de computer berekend en heet een render. Deze plaatjes zijn renders welke elk met een verschillende camera gemaakt zijn.

                                                                                     Rijk.

Dit alles was slechts een indruk die zo tezien een aardig frame heeft opgeleverd. Maar helaas nog niet in overeenstemming is met de werkelijkheid. Want ondanks het feit dat het zijaanzicht er redelijk uitziet is het in het bovenaanzicht nog niet juist.

                                         Ben.


Ziet er echt heel knap uit! Zal ook wel veel werk in steken, echt mooi!

tombo

Gaaf om te zien!  Welk programma gebruik je hiervoor?

caveman

pfffffffffff

Knap hoor, en ik maar denken dat ik handig ben.

Het eind resultaat.

Op mijn verzoek moet Ton steeds weer in zijn geheugen graven om te proberen mij aanwijzingen te geven hoe het in het echt "was / is ".

Maar stukje bij beetje kom ik verder.


                                                                    mvgrijk

Om nu een maattekening te maken in de schaal 1:1 moet er in de foto iets gevonden worden dat reeds een bekende maat heeft. In dit geval zijn dat de wielen ( zoals meestal) . Alleen het achterwiel is bruikbaar omdat het voorwiel iets scheef staat. Bij foto's komt meestal het fenomeen van kussenvorming voor. Dat is een afwijking in het optische systeem van een fototoestel. Door de bolling van de lens treed er aan de randen van een foto een afwijking op.

Maar deze foto is redelijk bruikbaar. Eerst wordt de foto een beetje gedraaid zodat de voor en de achteras op dezelfde hoogte liggen. Dan wordt deze gebruikt als achtergrond. Uit mijn digitale archief wordt een velg geladen en de achtergrond zodanig geschaald dat de velg redelijk passend is.

Daar gaan we dan . Als basis heb ik een foto waarvan ik een tekening wil maken.

Misschien niet heel erg duidelijk maar dit is het tekenveld wat ik voor mijn neus heb Met linksboven Top , rechtsboven Perspective , linksonder Front en rechtsonder Righ.

Vervolgens word er in Top view een kopie gemaakt van de punten die in het bovenframe zijn aangegeven. Deze punten worden dan in het horizontale vlak naar rechts verschoven zodanig dat een vorm ontstaat die overeenkomt met de werkelijke maten. Door deze nieuwe punten wordt van punt tot punt een lijn getrokken. Er staan nu dus 5 lijnen.

Door de 5 lijnen aan elkaar te koppelen ontstaat 1 nieuwe lijn . Deze lijn is nauwkeuriger te bewerken door met een opdracht de punten weer te geven waardoor deze lijn loopt. Vervolgens wordt er met deze punten zodanig geschoven zodat er een vloeiende lijn ontstaat.

Vervolgens wordt de lijn gespiegeld ten opzichte van een van de oorspronkelijke punten in het midden.

Het is nu de bedoeling dat de beide lijnen omgezet worden naar oppervlakken in dit geval naar "buizen". Hiervoor wordt aan het einde van beide buizen en vanaf boven gezien loodrecht hierop een cirkel getekend met de diameter van de gewenste buis. Het middelpunt van de cirkel ligt exact op het eindpunt van de lijn.

In het plaatje is in het bovenste deel het zicht van boven te zien. Het onderste gedeelte laat het aanzicht zien van de voorkant. Hier zijn beide cirkels goed te zien.

Dan volgt de opdracht waarbij de cirkels als het ware langs de lijnen worden verplaatst . Hierbij ontstaat dan een oppervlak.

Met een opdracht kunnen oppervlakken zichtbaar worden gemaakt. Deze afbeelding is een plaatje van de geconstrueerde oppervlakken in een perspectief aanzicht. Let op alle punten blijven zichtbaar maar alle lijnen verdwijnen omdat dit geen oppervlakken zijn.

Nu weer terug naar het tekenvlak waarbij alle andere lijnen zijn getekend en gespiegeld.

Dit vlak kan ook in perspectief bekeken worden om te controleren of alle lijnen zijn getekend.

Vervolgens wordt op ieder eindpunt van de lijn weer een cirkel getekend met de gewenste diameter. En elk van deze worden weer omgezet naar oppervlakken welke langs de bijbehorende lijn worden gemaakt.

Hier een boven aanzicht van de gemaakte oppervlakken.

En nog even een perspectief aanzicht.

Als we nu terug gaan naar het zijaanzicht kunnen we nagaan of de lijnen op de gewenste plaats zijn komen te zitten ten opzichte van de foto die we als uitgangspunt hebben genomen.

Als we dan nog weer even naar de oppervlak weergave gaan in het perspectief aanzicht zien we dat het geheel er niet onaardig uitziet.

Vervolgens wordt de balhoofdshoek vastgesteld en worden een aantal punten aangegeven die van belang zijn voor verbindingen en of buigpunten. Let op dit is nog allemaal 2 dimensionaal.

                                                                                 Rijk.


Het heeft even geduurd maar eindelijk heb ik het frame klaar. Het lijkt voor mijn gevoel redelijk op de werkelijkheid zoals deze is voor mij is opgebouwd uit foto's en de dank aan een aantal mensen die commentaar hebben geleverd.

Maarten

Ik vind dit werkelijk schitterend!
En ik kan jullie verklappen dat Rijk niet alleen mooie dingen kan maken met computergereedschap, maar ook in het echt met gereedschappen en machines.

Gaaf hoor.

dijk

ziet er perfect uit,toppie.

dappie

super zeg, dat je zulke dingen alleen al kunt tekenen, ik ben benieuwd naar de echte foto's!.

caveman

pfffffffffffffffffffffffffffffffffff


nu invoeren in de cnc en ......

Herman.


Bedankt Rijk

En nogmaals bedankt dat je mijn Fiets, gemaakt door Willem Reindersma hier voor hebt uitgekozen.